به ليوان قهوه ام نگاه كردم گرم و تلخ و شيرين !  حس گرمي و شيريني اش  بيشتر بود ! شيريني اش !
اولين بار بود كه خداحاقظي مي كردم با كسي و بر نمي گشتم تا دست تكان بدهم انگار كه هيچكس پشت سرم نبود ته گلويم هنوز تلخ و شيرين بود .
تلقن يكهو بي صدا شد انگار كه اصلا باطري ندارد . انگار كه از اول اصلا خاموش بوده . و من متوصل شدم به صبر تاريخيم و دلخوش كردن تاريخي ترم كه نه اين تلفن زنگ خواهد خورد ولي نخورد حتي پاسخ ممنونم من هم بي جواب ماند . و من همچنان منتظر ماندم كه ماندم و سه شنبه چهار شنبه شد و پنج شنبه جمعه و هيچ خبري نشد .
از عصر چهار شنبه شروع كردم به آب خوردن شيشه آب را گذاشته بودم روي ميز و هي پشت سر هم ليوان ها بود كه خالي  مي شد مي خواستم آن مزه تلخ و شيرين را قورت بدهم و يا شايد اين اتفاق را قورت بدهم ولي ميان گلو و احساساتم گير كرده بود .
هفته پيش كه با محمد جلسه داشتيم از اين احساسات تند مقابله به مثل حرف زديم از اينكه من ديگر آن زن 5 سال پيش كه نه حتي زن 1 سال پيش هم نيستم  و ديگر باج نمي دهم ياد اين حرفهاي خودمان كه افتادم شروع كردم به پاك كردن بي رحمانه شماره ها  و هي پاك كردم و هي پاك كردم و ليوان هاي آب هي پشت سر هم خالي مي شد .و من دلگير بودم و دلگيري مثل يك جوش چركي روي ستون فقراتم جا خوش كرده بودو هي بزرگتر مي شد و توان حركت را از من گرفته بود . از اين كه دوباره وارد بازي شده بودم از اينكه بازيم داده بودند  تلخي به ته گلويم چسبيده بود.كاش به جاي 3 هفته يك بار جلسه هاي روانكاوي محمد را دوباره هفتگي كنيم.
باج نداده بودم ولي هنوز قوي نشده بودم هنوز با بوي يك قهوه مي رفتم توي فكر و بويش مي چسبيد به پوست تنم .و هنوز اجازه مي دادم ميان غصه هايم ميان دلگير شدن هايم و ميان مطالبه شنيدن يك صداي شايد آشنا و شايد مهربان توي چشمهايم زل بزنند كه : من كه در خواست كننده نبودم ؟ هه درخواست كننده ؟ درخواست چي ؟ براي چي؟ براي شنيدن صدايي كه شايد ته ته اش حرفهاي آشنا داشته باشد ! درخواست؟ اتفاقا آقاي محترم من هم در آن دعوت به قهوه خوري درخواست كننده نبودم ! و تا امروز فكر نمي كردم خوب كردن حال كسي با حرف زدن نياز به درخواست داشته باشد !
تلفن را خاموش كرده ام . ته حلقم هنوز تلخ است . و سعي مي كنم ديگر درخواست ديگري از كسي نداشته باشم !