امروز
فرداي ديروز است و
ديروز فردا
و تو بهانه هر روز من
براي زتدگي
با اين حال
امروز بيشتر از هر روز
دوستت خواهم داشت
تا نه حسرت ديروز را بخورم
كه رفت و نه وعده فردا را
كه شايد هرگز نيايد

نرم نرمك ميرسد اينك بهار

به سان خودت
دوستت خواهم داشت
اما آنگونه كه
نه از آينده انتظار باشد و
نه به گذشته افتخار
نه سنگ به سينه نشان از مهر
نه دل پر كينه اشاره به قهر
به سان خودم دوستم داشته باش 
كه نه حال فراموش شود 
نه وصل بي آغوش
آنگاه اگر بودم باش و اگر بودي هستم 
ورنه به دل دوست بدار و 
به زبان خاموش.